Waćpan lat pięćdziesiąt i więcej mający, człek stateczny, spokojny a prostego serca, niewiasty poszukuje. Nie księżniczki ni damy dworskiej, jeno kobiety zwyczajnej, uczciwej, ciepłej i szczerej, co by przy kubku kawy albo herbaty rozmowę prowadzić chciała, a może i wspólną drogą przez dni powszednie kroczyć.

Jeśliś niewiasta spokojnego ducha, śmiech lubiąca, a fałszu i zbytku nie szukająca, daj znać, mościa panno. Los bywa przewrotny, aliści serca ludzkie wciąż ku sobie drogę odnaleźć mogą.